5
Тони Крос даде големо интервју за шпанскиот „Ел Паис Семанал“ во кое отворено зборуваше за одлуката да ја заврши кариерата додека е сè уште на врвот и за животот по фудбалот. Тој се осврна и на медиумскиот притисок, кој, според неговите изјави, може да изгради или да скрши играч.
„Поминав неколку месеци размислувајќи за тоа, не е како да се разбудив едно утро и одеднаш си реков: „Мора да се пензионираш!“. Не, долго време размислував за тоа. Веќе размислував за пензионирање претходната година, но на крајот решив да продолжам уште една сезона со Реал Мадрид, кој многу инсистираше на тоа.
Но, тоа не ја промени мојата одлука – секогаш сакав да се пензионирам на овој начин и за среќа, успеав да го направам тоа. Мислам дека е тешко да се направи подобро отколку што направив во мојата последна сезона со Реал Мадрид. Заминав откако ја освоив Ла Лига и Лигата на шампионите. Збогум“, започна Крос.
Не можеш да играш до четириесет години
Тој додаде дека сакал самиот да ја преземе контролата врз збогувањето со фудбалот, пред клубот да му даде до знаење дека повеќе не е потребен.
„Најдобро е да си заминеш со возбуда. Си заминуваш со фантастично чувство затоа што ти си оној што ја донел одлуката. И пред некој да ме испрати на клупата затоа што повеќе не бев доволно добар или доволно важен за тимот, како што бев до самиот крај… би сакал самиот да одлучам.
Сакав да го избегнам тоа. Ниту мојот тренер, ниту моето семејство, ниту моето тело нема да ми кажат кога да се пензионирам. Не можеш да играш до четириесет години. Треба да престанеш пред твоето тело само да ти каже дека е доста“, рече Крос.
„Постои голем притисок врз фудбалерите“
Крос се осврна и на влијанието што медиумите го имаат врз играчите, и во Шпанија и во други земји.
„Јасно е дека во Шпанија има многу страст, но и многу притисок врз фудбалерите – и од печатот и од навивачите. Тоа е дел од овој спорт, и тој медиумски притисок е можеби малку посилен во Шпанија, но постои и во Германија, а претпоставувам и во други земји. Дали критиките понекогаш се неправедни? Да, понекогаш е така, и ако не сте ментално силни, може негативно да влијаат врз вас.
Но, понекогаш се случува спротивното – медиумите ве воздигнуваат толку високо што не е ни реално. Играте три добри натпревари и одеднаш сте најдобри во светот. И обратно. И тоа не е реалност, и ако можете да ја прифатите, подобро за вас – живеете помирно. Има играчи кои се смеат кога читаат или слушаат такви работи, а има и такви кои се многу погодени од тоа поради нивниот имиџ и слично.
На крајот на краиштата, има добри и лоши играчи, и добри и лоши новинари. Она што еден врвен фудбалер мора да го разбере е дека никогаш не е лично – новинарите само ја работат работата што им ја даваат нивните шефови, а она за што се грижат е продажбата“, заклучи. Крос.