Албанскиот премиер Еди Рама не се противи додека ЕУ си игра со идејата за привремено ограничување на правата на вето за идните членки. „Ја поддржувам“, рече Рама, коментирајќи го извештајот на „Гардијан“ дека Комисијата размислува да ги ограничи овластувањата за едногласност за новите членки, тврдејќи дека проширувањето сега бара „креативни“ и „иновативни“ решенија бидејќи „Европа има војна на своја територија со која треба да се справи“.
Рама ги отфрли загриженостите за губење на овластувањата за вето од страна на Албанија, велејќи дека Тирана отсекогаш била „100% усогласена“ со надворешната политика на ЕУ. „Нема да се колебаме, што и да е потребно за да влеземе“, додаде тој.
Комесарот за проширување Марта Кос потврди дека се дискутира за „широк спектар на опции“, иако сите заштитни мерки би „биле силно нарушени“ само ако идните членки престанат да ги почитуваат правилата на ЕУ.
Идејата нема да биде сосема без преседан. Неколку источни држави од ЕУ се соочија со преодни ограничувања по пристапувањето, вклучително и ограничувања на слободата на движење за полските работници по проширувањето во 2004 година.
Постојните земји-членки на ЕУ мора едногласно да се согласат за прием на нови земји. Функционерите на ЕУ се особено загрижени за ратификацијата во Франција, каде што претседателските избори ќе се одржат во 2027 година, а скептицизмот во врска со проширувањето на ЕУ се зголемува – неодамнешното истражување на Евробарометар покажа дека само 43 отсто од француските испитаници се за проширување на ЕУ, но дека 48 проценти се против.
Извори од ЕУ тврдат дека е потребно креативно размислување за да се случи проширувањето, особено во Западен Балкан, регион со 17,4 милиони луѓе, каде што Русија и Кина се обидуваат да добијат влијание.
Еден дипломат од ЕУ за „Гардијан“ рече дека одложувањето на правото на вето е едно од „конструктивните решенија“ што се разгледуваат како дел од процесот на „креативно размислување“ за проширувањето на ЕУ. Втор дипломат рече: „Постои дебата за тоа како да се обезбеди поголемо проширување да биде корисно и за земјите-кандидатки и за самата ЕУ. Идеите поврзани со внатрешните реформи и различните карактеристики на договорите за пристапување се дел од ова“.