Конечно, по она што изгледаше како безброј лажни стартови, постигнат е договор меѓу САД и Иран. И двете страни, очекувано, прогласија победа.
Претседателот Трамп смело изјави: „Овој голем договор ќе донесе мир и безбедност за целиот регион.“
Иранскиот заменик-министер за надворешни работи, Казем Гарибабади, ги поздрави, како што ги нарече, воените достигнувања на својата земја, потврдувајќи дека Меморандумот за разбирање е потпишан.
Сите страни, вклучително и медијаторот Пакистан, велат дека договорот ќе доведе до укинување и на иранската блокада на Ормуската Теснина и на американската блокада на иранските пристаништа, иако тоа можеби нема да се случи веднаш.
Тоа донекаде ќе го ублажи притисокот врз претседателот Трамп поради штетата врз глобалната економија предизвикана од првото, додека колабираната иранска економија ќе добие одредено олеснување од второто.
Пакистанскиот премиер Шехбаз Шариф – кој прв го објави договорот – рече дека спогодбата, исто така, повикува на „итно и трајно прекинување на воените операции на сите фронтови, вклучително и во Либан“.
Тоа би можело да биде тешка задача. Израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху досега не покажа никакви знаци дека е подготвен да ја заврши сегашната офанзива на Израел против Хезболах во Либан.
Навистина, двапати во текот на изминатата недела, израелските напади врз јужните предградија на Бејрут, како одговор на ракетите на Хезболах што прелетаа во северен Израел, беа блиску до целосно нарушување на целиот процес. Иран во последен момент се откажа од одговорот со уште еден ракетен напад врз Израел, со цел да се финализира договорот.
Затоа не е јасно дали спогодбата ќе донесе олеснување и за Либан, каде што две неодамнешни примирја не успеаја да стапат во сила.
Но, за арапските соседи на Иран во Персискиот Залив, ќе има чувство на олеснување што, барем засега, може да дојде крај на заканата од ирански ракети насочени кон нив – тактика која отвори прашања за самата природа на економскиот модел што го следат ОАЕ, Катар и Саудиска Арабија.
Што се однесува до најсуштинскиот елемент на секој договор од американска перспектива, засега не е јасно колку далеку оди оваа спогодба во обезбедувањето гаранции и механизми кои ќе го спречат Иран некогаш да развие нуклеарно оружје.
Тоа беше опасноста за која САД и Израел велеа дека ја решаваат со влегувањето во војна. Според извештаите на иранските државни медиуми за содржината на договорот, постојат индикации дека таков механизам можеби е воспоставен, но тоа ќе треба да се разјасни и веројатно ќе биде предмет на интензивни преговори откако договорот ќе биде потпишан.
Таа церемонија е сè уште на неколку дена од нас. Со сите драматични пресврти и скршнувања што ги имаше овој процес во последните недели, никој не може да биде сигурен дека патот до тој ден ќе биде праволиниски.
Но, барем засега, дел од неизвесноста околу конфликтот – кој со недели се нишаше меѓу примирје и воена конфронтација – е барем делумно отстранет. (Би-Би-Си)