Како што вештачката интелигенција сè подлабоко навлегува во секојдневниот живот, се појавуваат и нови културни реакции кои укажуваат на растечка загриженост за прекумерната употреба на алатки како ChatGPT. Напредните корисници, кои се потпираат на ботот за најразлични задачи – од пишување содржини до донесување секојдневни одлуки – сè почесто стануваат предмет на потсмев на интернетот.
Во својата анализа, медиумскиот критичар Расти Фостер, во билтенот Today in Tabs, го разгледува начинот на кој општеството почнува да реагира на луѓето кои ја користат оваа технологија како постојан водич и алатка за мислење. На социјалните мрежи вирално се шират видеа и анегдоти, како случајот во кој жена на прв состанок побарала од ChatGPT совет што да нарача од менито – ситуација што кај многумина предизвика чувство на неискреност и технолошка зависност.
Поимот „AI содржина“ сè почесто се користи за да се опише онлајн материјал кој делува површно, неприродно или недоволно јасно, што укажува на проблем со квалитетот на текстовите создадени од јазични модели. Овој тренд предизвикува загриженост кај јавноста и стручњаците, кои се прашуваат дали луѓето полека ја губат способноста за критичко размислување и автентично изразување.
Расте и незадоволството од влијанието на оваа технологија врз креативните индустрии. Минатата недела, списанието Vogue доби критики поради реклама во која беше прикажан целосно генериран модел од вештачка интелигенција – што дополнително ја разгоре дебатата за замената на човечката креативност со автоматизирана содржина.
Фостер укажува на опасноста од целосно прифаќање на јазични модели како замена за размислување. Според него, голем дел од јавноста не прави разлика меѓу убаво срочени реченици и вистинско расудување, што ја отвора вратата за манипулации, дезинформации и пасивно прифаќање на недоследни или неточни содржини.
„ChatGPT е културен производ на постмодерната ера,“ заклучува тој, „но сè уште многу малку луѓе се опремени со способноста да препознаат што е мислење, а што е само јазик.“
Оваа развојна фаза на вештачката интелигенција станува тест за медиумската писменост и индивидуалната автономија – тест кој, според Фостер, голем дел од општеството не успева да го положи.
Извор: Futurism
Б. Т.