11
Информацијата за неговата смрт ја потврди Организација на старешини на Војската на Република Српска, од каде соопштија дека погребот ќе се одржи на 21 јануари на гробиштата Орловача во Белград.
Лугоња беше прогласен за виновен со пресуда на Апелационен суд во Белград, кој утврди дека му помагал на Младиќ додека овој се криел од правдата. Според судската одлука, тој му обезбедувал храна и други неопходни средства за живот, иако бил свесен дека поранешниот командант на Главниот штаб на Војската на Република Српска е обвинет од Меѓународен кривичен суд за поранешна Југославија и дека по него е распишана меѓународна потерница.
Во образложението на пресудата се наведува дека Лугоња го сторил кривичното дело „помагање на сторител по извршено кривично дело“. Судот утврдил дека тој го примил Младиќ во својот стан по наговор на генерал Здравко Толимир, каде што Младиќ престојувал пет до шест дена. Исто така, било посочено дека Лугоња доброволно се одлучил на ваквиот чекор, со целосна свест за обвинението и потерницата против Младиќ, а мотивот го поврзал со фактот дека Младиќ му бил командант.
Според соопштението на Организацијата на старешини на Војската на РС, Лугоња во текот на кариерата извршувал повеќе високи функции. Меѓу другото, бил началник на Одделението за безбедност во Командата на Херцеговачкиот корпус во Требиње, работел во Управата за безбедност на Генералштабот на Војската на Република Српска, како и помошник министер за одбрана и началник на безбедносната служба во Министерството за одбрана на Република Српска.
Случајот на Лугоња повторно ја отвора темата за мрежата на помагачи кои со години му овозможуваа на Ратко Младиќ да ја избегнува правдата, пред неговото апсење и изрекувањето на доживотната затворска казна за воени злосторства.