Пишува: ЈАНИ МАКРАДУЛИ
Додека Европа веќе ги брои чекорите, да бидам искрен и милијардите евра на Црна Гора за членство, Македонија сè уште брои изгубени години, пропуштени можности и неисполнети ветувања.
Дополнително нѐ тераат на маратон, ама во место.
И најпоразителното не е тоа што другите напредуваат, туку што ние стагнираме. Наместо резултати, добиваме оправдувања. Наместо визија, добиваме дневна, исклучиво ПР политика.
Немањето визија и знаење резултира со неуспешна политика, која завршува со трагикомична реконструкција, празен буџет, Изборен законик со недемократска нишка, нарушени меѓуетнички односи, базени за дискриминација, институции што ја губат сопствената тежина и изгубени можности за идните генерации.
Но, одговорот на ова не смее да биде разочарување, ниту повлекување.
Да, патот пред нас нема да биде лесен.
Да, ќе има неправди, потценувања, обесхрабрувања, нелогични притвори и селективна правда. Ќе има и нечовечки разместувања од работните места.
Но, СДСМ ниту знае, ниту смее да се предаде.
На непринципиелноста на власта мора да се одговори со принципи.
На поделбите со единство.
На ароганцијата со одговорност.
На безидејноста, со решенија.
На злоупотребите на демократијата, со решителна собраниска борба.
На затворените дебати, со отворени, до исцрпување разговори.
Тоа е патот што му доликува на СДСМ.
Пат на обединување, а не на конфронтација.
Пат на одговорност, а не на популизам.
Пат на принципи, а не на калкулации.
Пат на јасни ставови, а не на политички намигнувања.
Пат на посветена секојдневна теренска борба, а не мисли на идни функции.
Пат на искреност што се препознава.
Пат на доверба што се чувствува.
Пат каде дадениот збор вреди.
Пат со став, а не со ChatGPT.
Да, добрата програма покажува каде сакаш да стигнеш. Но очите покажуваат зошто граѓаните треба да ти веруваат дека таму и ќе стигнеш.
По тој пат, секоја борба за СДСМ вреди.
Затоа, потребна е сплотена, искрена и храбра борба за вредностите во кои веруваме.
Јас сѐ уште верувам во политика каде се промовираат човечките доблести: чесноста, интегритетот, емпатијата, чувството за должност и чест.
Тие не се само лични доблести, туку вредности што мора да имаат значење во нашиот јавен живот, исто како што имаат и во нашиот приватен.
Тоа се вредностите кои му се потребни на нашиот политички амбиент.
Мора да има политички контекст каде зборовите: “за прв пат”, “никогаш досега”, “претходните правеа вака или онака” – ќе бидат забранети.
Никој нема да нѐ оправда утре за молкот и постапките денес…