Црна Гора и Хрватска повторно го отворија спорот за Превлака, а прашањето за разграничувањето на Превлака на копното и арбитражата за ’ртот Оштро се можни само со согласност на двете земји.
Претседателот на Црна Гора, Јаков Милатовиќ, неодамна го актуелизираше прашањето за Превлака со тоа што изјави дека ’ртот Оштро треба да ѝ припаѓа на Црна Гора.
Ванда Бабиќ-Галиќ, советничка на министерот за надворешни и европски работи на Хрватска, Гордан Грлиќ-Радман, одговори дека ваквите изјави претставуваат чекор назад и евоцираат реторика од времето на територијалните аспирации кон хрватскиот југ.
Бидејќи шансите Загреб да се согласи да го предаде Оштро се мали, Црна Гора, според регионалните експерти, треба да се фокусира на поморската демаркација со Хрватска, каде што има посилни аргументи.
Генералниот секретар на Хрватското друштво за поморско право Игор Вио тврди дека целата Превлака, вклучувајќи го и ‘ртот Оштро, ѝ припаѓа на Хрватска, повикувајќи се на мислењето на Бадентеровата комисија од 1992 година, според кое републичките граници на поранешна СФРЈ станале меѓународни граници. Затоа, тој смета дека нема отворено прашање за копнена граница меѓу двете земји, пишува подгоричкиот „Вијести“.
Црногорските медиуми претходно објавија дека Милатовиќ го предложил поранешниот дипломат Миодраг Лекиќ за член на Комисијата што треба да преговара со Хрватите за Превлака.
Договорот постигнат во 2008 година од страна на тогашните премиери Иво Санадер и Мило Ѓукановиќ предвидуваше дека, доколку преговорите не успеат, спорот ќе биде упатен до Меѓународниот суд на правдата во Хаг, поради што се верува дека меѓународен субјект ќе стави конечно запирање на овој спор.
Пензионираниот професор по меѓународно право Часлав Пејовиќ смета дека вистинската тема на спорот на крајот ќе биде разграничувањето на морето, имено територијалното море и континенталниот гребен.
Поранешниот шеф на Експертската група на црногорската влада, Небојша Вучиниќ, во 2022 година процени дека наоѓалиштата на нафта и гас стојат зад спорот. Истражувањата од времето на СФРЈ укажуваат на можноста за значителни наоѓалишта во областа помеѓу ’ртот Оштро и островот Мамулa.
На крајот на 2024 година, Хрватска го блокираше затворањето на Поглавјето 31 во преговорите на Црна Гора со ЕУ, а односите дополнително се влошија по усвојувањето на Резолуцијата за геноцид во системот на концентрациони логори Јасеновац и логорите Дахау и Маутхаузен, по што Загреб ги прогласи Алекса Бечиќ, Андрија Мандиќ и Милан Кнежевиќ за персона нон грата.
Хрватскиот премиер Андреј Пленковиќ изјави дека Подгорица е подготвена сериозно да работи на отворените прашања, но ги повтори барањата на Хрватска: обештетување на затворениците во логорите, пронаоѓање на 14 исчезнати лица од Татковинската војна, продолжување на гонењето на воените злосторства, решавање на имотните барања на хрватските семејства, отстранување на контроверзните елементи поврзани со Морињ, промена на името на базенот во Котор, разговори за границата и враќање на бродот за обука „Јадран“.