Close Menu
недела, април 26
ИМПРЕСУМ АЛБАНСКИ ЈАЗИК

Што се случуваше во балската сала додека бегаше Трамп?

Press OnlineBy Свет

Еден момент беше сосема познат: Огромната балска сала во хотелот „Вашингтон Хилтон“ беше исполнета со нејасен звук од илјадници претежно неважни разговори, сите измешани заедно преку море од стотици маси, исто како што секогаш се случува пред да започне формалната програма на годишната вечера на дописниците од Белата куќа.

Следниот момент беше сосема бизарен: Жени во фустани, мажи во смокинзи, речиси сите присутни  клекнаа на подот додека завладеа молк во балската сала. Кога луѓето неодлучно ги кренаа погледите за да ја разгледаат просторијата, видовме мажи со митралези како стојат на главната маса каде што беше претседателот Доналд Трамп и секретари на кабинетот и како се  спроведуваат од агенти еден по еден надвор од огромната сала.

Споредбата на тие сцени може да сугерира ненадејна реализација на ужас. Можеби некои во просторијата го доживеаја тоа на тој начин. Од моја страна, а чувствувам и од другите околу мене, не е баш така како што се одвиваше инцидентот. Наместо тоа, чувството беше нешто слично на замаглена свест кога ќе ве разбуди телефонски повик среде ноќ. Хм, што се случува, збунет сум, дали е ова вистина?

Доналд Трамп им рече на новинарите кога се врати во Белата куќа дека истрелите испукани веднаш пред балската сала му звучеле како паѓање на послужавник со храна. Да – добар начин да се каже. Во мојот случај, бучавата беше на периферијата на свеста, недоволна за да предизвика тревога или дури и да го прекине мојот разговор.

Она што се случи потоа се случи за неколку секунди, но се чинеше дека се одвива побавно од тоа во мојот ум. Потсвесниот инстинкт да претпоставам нормален ред беше надминат со когнитивно препознавање дека нешто дефинитивно ненормално се случува. Луѓето се наведнуваа на подот. Ајде, се прашував, дали е тоа навистина потребно? Глетката на агенти со оружје  јасно стави до знаење дека придружувањето на колегите на теренот всушност е добра идеја.

Откако стигнав таму, моите мисли прво беа доминирани од прашањето: Што по ѓаволите всушност се случува? Потоа дојде инстинктивната реакција на новинарот: Кој и да е одговорот, претседателот едноставно беше избркан од настанот, ова е голема проклета приказна. Многу колеги, додека седеа на подот, ги кренаа своите телефони над главите за да ја снимат сцената.

 

Во ниту еден момент од епизодата не почувствував дека јас или колегите сме во акутна опасност. Што и да се случило, беше јасно дека се случило надвор од балската сала. Немаше индикации за активен вооружен човек или терористички чин во тек.

Проблемот, долго време, беше што немаше никакви индикации во која било насока. Физичките карактеристики на балската сала Хилтон – сместена длабоко во средината на хотелот – значат дека мобилната телефонија честопати не е многу добра, особено со илјадници присутни.

Засега, прекинувањето на настанот и ненадејното отстранување на претседателот од местото на настанот беше најголемата вест во земјата, а тоа го видоа стотици новинари. Но, просторијата беше заклучена и повеќето од овие новинари не можеа да добијат врски за да дознаат нешто или да ги уверат членовите на семејството дека се добро. Околу половина час, откако беше безбедно да се стои, луѓето се движеа наоколу и се прашуваа едни со други што слушнале.

Расположението очигледно повеќе не беше славеничко, но во најголем дел не беше ниту мрачно. Беше претежно вознемирено и неизвесно.

Некое време, сите како да го кажуваа истото: Потенцијален напаѓач беше застрелан од обезбедувањето и лежеше мртов само неколку метри оддалечен пред централните врати на балската сала. Се покажа дека тоа не е вистина. Но, додека сите мислевме дека е вистина претседателот на здружението на дописници, Веиџија Џијанг од CBS News, излезе на подиумот за да ги увери сите дека вечерната програма наскоро ќе продолжи. Навистина, додека мртво тело е веднаш надвор и секој сериозен новинар треба да оди на работа – се враќаме на вообичаената вечера со награди и хумористични говори? Или Трамп би инсистирал на драматично враќање на сцената?

Откако неколку пати објави дека вечерта наскоро ќе продолжи, Џијанг повторно се врати за да каже, благословено, дека нема. Но, таа го отфрли ветувањето на Трамп дека вечерата ќе биде презакажана во рок од 30 дена. Таа рече дека Трамп сакал да ја одржи вечерата – значајно тврдење, бидејќи ова бил прв пат во текот на два мандата што тој некогаш одлучил да присуствува.

Сепак, се прашувам дали чудните настани од оваа сабота  – за кои сè уште имаме само фрагментарно разбирање – би можеле да го отежнат враќањето на познатата концепција за вечерите на дописниците. Хилтон, со огромната балска сала во уште поголемиот хотел, никогаш не изгледал како најлесен објект за обезбедување. (Токму надвор од хотелот, додека ја напуштал истата балска сала, Роналд Реган бил застрелан од потенцијалниот атентатор Џон Хинкли во март 1981 година.) Самиот Трамп беше предмет на два сериозни обиди за атентат, вклучително и тоа што беше изгребан од куршум во близина на Батлер, Пенсилванија, во јули 2024 година.

Мешавината од новинарство, слава и лекомисленост на вечерата веќе подолго време е како анахронизам во вознемиреното време на политиката. И никогаш овој настан не се чувствувал посуреално од овој викенд.(Политико)

Поврзани содржини